Van Riel vloog op Eerste Kerstdag met de auto uit de bocht bij de afslag Leusden–Zuid. De man en de vrouw die haar toen hielpen, hoorden op RTV Utrecht dat ze werden gezocht. De Utrechtse televisiezender kwam op het spoor van deze oproep via de Twitter-account van Femke Halsema, die op haar beurt de oproep van Van Riel had doorgeplaatst.

Retweets
”Ik twitter nu sinds driekwart jaar. Ik gebruik het echt als een micro-blog’’, aldus Van Riel. ,,Voor mij was het niet meer dan logisch dat ik Twitter gebruikte. Toen ik merkte dat ik bij de politie niet verder kwam met het zoeken naar de getuigen, kwam ik op het idee om op Twitter een balletje op te gooien.”

Ze is verbaasd over de aandacht die haar zoektoch heeft opgeleverd. ,,Ik had niet verwacht dat het zoveel overgenomen zou worden. Uiteindelijk is het bericht meer dan zeshonderd keer doorgeplaatst. Meest in het oog springende waren Femke Halsema en Michiel Veenstra van 3FM.”

Media-aandacht
Na deze actie op Twitter pikten het AD, RTV Utrecht, Radio Gelderland en Midland FM haar oproep op. ,,Toen ik mijn eerste Twitter-oproep plaatste had ik niet verwacht dat er zo’n hoos aan media-aandacht zou komen. Het is uiteindelijk effectief gebleken. Dat is het allerbelangrijkste.’’

,,Het is wel heel apart om te merken dat Twitter zoveel invloed heeft. Retweeten zorgt ervoor dat berichten heel snel door het hele land, en zelfs over de wereld, verspreid worden. Daar zit een hoop kracht achter.”

De Scherpenzeelse moeder heeft overwogen om naast Twitter ook Hyves te gebruiken in haar zoektocht. ,,Ik heb alleen zo’n enorme hekel aan die doorstuurmailtjes. Dus ik heb daar bewust even mee gewacht. Achteraf was dat wel slim geweest als ik dat gedaan had, want het blijkt dat de vrouw die erbij was in de tweede lijn van mijn netwerk zit. We hebben gewoon een gemeenschappelijke, real-life vriend.’’

Gevolgen van zoekactie
Er zijn ook onverwachte gevolgen van deze zoekactie. ,,In het begin had ik honderd, tweehonderd mensen die mij volgden. Die mensen kende ik in het echt, dus dan zet je het meeste er op voor de lol. Inmiddels heb ik meer dan vierhonderd volgers. Dan denk ik wel even drie keer na wat ik erop zet. Want ja, inmiddels is mijn gebruikersnaam in de landelijke media geweest.’’

Tot slot geeft Van Riel aan dat ze gelooft in de kracht van de sociale media. Ze kan zich dan ook niet vinden in de nieuwjaarstoespraak van koningin Beatrix. ,,Zij maakte een opmerking dat internet kil en onpersoonlijk is. Als je het hebt over reacties op GeenStijl – waar mensen bot en anoniem reageren, en waar alles maar gezegd kan worden – dan klopt dat. Maar als ik zie hoeveel mensen in de bres gesprongen zijn voor mij, dat is niet kil of onpersoonlijk. Dan is het hartverwarmend dat er zo gereageerd wordt.’

Via Twitter is er zelfs een inzamelingsactie voor een nieuwe auto op gang gekomen. ,,Deze actie is spontaan begonnen toen bekend werd dat ik over de kop gevlogen was. Het is echt grandioos.” Het is nog niet bekend hoeveel er is ingezameld.

DIT ARTIKEL IS GEPUBLICEERD OP BRIGHT, DE NIEUWE REPORTER EN VERWEZEN DOOR VILLAMEDIA.

Nou ja, om nu gelijk ‘lijf’ te zeggen. Dat is teveel eer voor een bevroren regendruppel. Als ik eerlijk moet zijn, verkies ik mijn moleculaire structuur boven dat van een lijf. Alles in mij is symmetrisch. Ik ben een kristal, netjes geordend in een bravaisrooster. Bravais, die vreemde Fransoos die wél een lichaam had. Walgelijk toch, al die asymmetrische organen en vet. Je moet dat begrip wel erg oprekken om mij een lijf toe te dichten.

De voorpret tijdens het vallen is de spanning waar je landt. Het ‘niet weten waar je valt’-gevoel. Kom ik op een dak terecht? Of land ik in een boom? Of in een sneeuwpop. Heerlijk, die rust van een eigen plek. Het kan erger. Straks land je in een schoorsteen. Dan is er geen redden meer aan. Voor hetzelfde geld land je in de pekel, of erger, op iemands hoofd.

Bij zo’n hippie met frikadellenhaar. Dat noemen ze dreadlocks, volgens mij. Daar valt weinig eer aan te behalen. Je landt, smelt en stijgt op voor een tweede kans.

Zouden ze dat bedoelen met de kerstgedachte?

DIT VERHAAL IS EERDER GEPUBLICEERD OP SPINNEN.

Allereerst: hoe kon dit zo uit de hand lopen? Nadat ik voor de Master Journalistiek en Nieuwe Media werd aangenomen, ontvang je een brief. Daarin staat dat je langs Plexus studentenadministratie moet gaan om je inschrijfformulieren op te halen. We spreken nu over begin september – eigenlijk al iets te laat. Het studiejaar begint officieel op 1 september.

Deze formulieren moet je zelf komen ophalen in Leiden. Nadat ik een periode laks ben geweest, mea culpa, kreeg ik de ziekte van Pfeiffer. Ik belde Plexus voor mijn inschrijfformulieren. ,,Ik heb het nu toch echt nodig, maar kan niet langskomen.” Ineens geen enkel probleem meer. ,,Natuurlijk doen we het voor je op de post.” Ik kon me eindelijk officieel inschrijven.

Was het niet erg dat ik nu te laat was met mijn inschrijving? ,,Nee,” zei de telefoniste,” dat maakt niet uit. We registreren je dan gewoon wat later, maar daar heb je verder geen last van.” Ik, naïef en behoorlijk vermoeid door Pfeiffer en bureacratie, stemde daarmee in. Wat kon er nu nog fout gaan?

Onlangs ontving ik een brief van de IB-groep. Of ik even twee maanden studiefinanciering en OV-studentenkaart kon terugbetalen. Ik stond één of meerdere maanden niet als voltijd- of duale student ingeschreven. Het wijze advies in de brief: ,,Neem contact op met je onderwijsinstelling en laat je inschrijfgegevens controleren.”

Bij Plexus kon ik bij een decaan terecht. Aardige man, maar helaas met slecht nieuws: ,,We kunnen je inschrijving niet terugdraaien.” Hij legt uit dat ik te weinig collegegeld heb betaald, maar dat dit bedrag ongeveer overeenkomt met het geld voor de OV-studentenkaart. De rest van het geld kon ik bij de universiteit lenen om terug te betalen. Ik zit al in het zesde studiejaar, dus het was sowieso al een lening.

Qua geld ben ik nu geholpen, en verder levert het ook geen problemen op volgens hem – waar heb ik dat eerder gehoord? Maar toch, nu verschuif je het probleem. ,,Er moet toch een makkelijkere oplossing zijn?”, vroeg ik. ,,Kunnen jullie niet gewoon die datum aanpassen, dat aan IBG doorgeven en uitleggen wat er verkeerd is gegaan?”

De decaan legt uit dat de universiteit mij maar al te graag wilt inschrijven. Voor elke student die voor 1 oktober staat ingeschreven, krijgen ze een flinke zak geld. ,,Dat gaat om enkele duizenden euro’s”, beweerde hij. Echter, de IB-groep heeft er hierdoor belang bij om het moeilijk voor de scholen te maken om alsnog een legitieme inschrijving voor elkaar te krijgen. Alleen als de universiteit onomstotelijk kan bewijzen dat de schuld bij hun ligt, wordt het teruggedraaid, aldus de decaan. ,,Er zitten een aantal honden in Groningen die op dit soort fouten azen. Dit wordt onmogelijk om netjes op te lossen. Als ze geld kunnen besparen, dan doen ze dat.”

De stand van zaken:

- Ik zit met een lening voor twee maanden bij de universiteit, die ik anders bij de IB-groep moest afbetalen.
- De inschrijvingsprocedure bij Plexus, danwel IB-groep is een bureaucratische klucht.
- De overheid en het hoger onderwijs zijn verwikkeld in een vreemd ambtenarengevecht om centjes.

Over dat laatste punt schrijf ik de komende tijd een aantal weblogs. Hopelijk kan ik wat mensen van de IB-groep of het ministerie van OCW aan de praat krijgen. Ongelooflijk dat een datum in een digitaal systeem zoveel geld in beweging zet. Dat de universiteit en de overheid bezig zijn met financiële spelletjes moet niet ten koste gaan van mijn persoonlijke situatie. Ik wil weten waarom dat blijkbaar wel het geval is.

- Google, dat zie je zo. Wave straalt de alom bekende Google-vibe uit. Helder, strak, overzichtelijk en schoon design. Geen tierelantijntjes, maar alles in dienst van de functionaliteit.

- Overzicht voor iedereen. Tenminste, als elke deelnemer aan een wave netjes te werk gaat. Hoeveel diensten kunnen zeggen dat je met een tiental verschillende personen een overzichtelijk document kunt presenteren? Juist, alleen Wave.

- Kom je later? Geen probleem! Bovenstaand punt geldt niet alleen voor iemand die vanaf het begin in de wave zit, maar voor iedereen. De informatie staat zonder vreemde ‘Re:Re:Re:Fw:Topic‘ tussendoor gepresenteerd. En met de playback-functie kun je het gesprek chronologisch aflopen.

- Wave leeft. Googles dienst kan veel meer dan je vermoedt. Doordat het ‘open source‘ is, hebben andere ontwikkelaars de mogelijkheid om hun diensten in Wave te integreren. Alles wat je nu nog mist, kan morgen beschikbaar zijn. Google Wave is geen ‘dood’ programma: het ontwikkelt ook nog na de release.

- Alles wat je nodig hebt. In theorie is Wave alles wat je nodig hebt, hoewel de uitwerking nog te wensen overlaat. De snelheid van chat, het geduld van email en de vriendelijkheid van bestanden delen. Als Google ervoor zorgt dat al deze functies werken zoals ze horen te werken, heb je naast Wave eigenlijk niets anders meer nodig.

Google Wave is nu wel prominent genoeg aanwezig op mijn weblog. Ik zoek nu een ander technologisch speeltje om me op uit te leven. Suggesties? Of mis je nog een aantal punten die hierboven moesten staan?

Het wordt duidelijk dat ik Twitter veel gebruik om mijn weblog aan te prijzen. Mijn interesses komen redelijk goed naar voren uit deze tag cloud. Ach ja, die stopwoordjes worden ook pijnlijk goed zichtbaar.

Klikbaar voor betere leesbaarheid!

Op naar de duizend tweets.

Mijn verslag van het debat over gamejournalistiek is te lezen op Bashers.nl.

Mijn verslag van het debat over gamejournalistiek is te lezen op Bashers.nl.

Een goed filmconcept is in één zin samen te vatten. Avatar heeft aan 3:40 minuten nog niet genoeg. Iets met een gast in een rolstoel, quasi-stoere mariniers, grondstoffen, een prehistorische planeet, een kabine en blauwe katvrouwen. Oh ja, van de regisseur van Titanic. Weinig samenhangend.

Ik heb me iets verder verdiept in dit filmscript, en het gaat over een man in een rolstoel (check), die bij de quasi-stoere marinier hoort (check), die zoeken naar een grondstof (check), maar kunnen niet op de prehistorische planeet (check), dus moeten ze in een kabine (check), waardoor ze een Avatar (che…?) worden. En nee, een Avatar is niet per definitie zo’n blauwe katvrouw (aha, check!). Snap je het nog?

Schrijfvaardigheid: uit. Random word generator: aan.

Die kerel weet echt niet dat zij hem wilt. Eerst twijfelen bij die deur, daarna stoer doen. Nee, meneertje ‘niet-aankloppen-wel-stiekem-van-achteren-benaderen’, mij houd je niet voor de gek.

Later deze week een interview met Jurrie Hobers, vicepresident Sales & Marketing bij Codemasters.

Mijn verslag van het debat over gamejournalistiek is te lezen op Bashers.nl.